Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

ΠΑΙΑΝΑΣ

                                   Στον Πάνο Κουτούλια

Κι έρχεται και φεύγει
Μέσα στην αχλή της υπόστασης
Μία πίπα από κερί
Στο στόμα
Τα χείλη αποκομμένα από το πρόσωπο
Λιώνουν πάνω στο ποτήρι-γεμάτο από μικροκύματα
Λικέρ από σταφύλια της οργής
Μετρούν τα βήματά σου πάνω στον κήπο του αέρα
Μετατόπιζοντας την άδεια καρέκλα
Που πάνω καθόταν
Ο βασιλιάς του τρίτου Ισημερινού
Τα κλουβιά της γοργόνας
Με τα φτερά από ατσάλι
Διογκωμένη κάστα θερμόαιμων πιγκουίνων
Καθώς αρχίζει να χιονίζει προς τα πάνω
Και μέσα στο είδωλο του θεάτρου
Οι αντρογυναίκες που ορμούν στο μυαλό μου
Συλλαμβάνουν την τέλεια γραφή
Σε πάπυρο από μετάξι
Η γού[ρ]να της μετάλλαξης των Κενταύρων
Σχεδιάζει το πεσμένο 8
Λίγο πρίν να αγγίξουμε το σούρουπο
Του αδιάκοπου αγώνα
Λίγο πριν ο ύπνος μας
Χαρακτηριστεί
ΑΝΑΤΡΟΠΕΑΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

-Θ.Δ.Τυπάλδος-

φωτο: Remedios Varo, Harmony, 1956

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

"Αν και ο καπιταλισμός στην δεδομένη ιστορική συγκυρία που ζούμε, βρίσκεται σε τέλμα υπαρξιακό, ακόμα κρατά σθεναρή αντίσταση. Τα τόσα χρόνια που έχει διανύσει, του έχουν προσφέρει όπλα δυνατά και θεμέλια που ακόμα μοιάζουν -δεν είναι- στιβαρά και ασφαλή για την συνέχιση του, στην επιβιώση του, στο να τρέφεται με πτώματα και αλυσίδες σιδερένιες στους λαιμούς των ζωντανών. Έχει καταφέρει να μετατρέψει τους πολίτες του σε άβουλα όντα, σε κατά φαντασία εξασφαλισμένους και άτρωτους στο κακό, μακάριους στην πλανεμένη επίπλαστη εικόνα ενός αδόκιμου ευ ζείν. Θυμίζουμε πλέον τόσο έντονα τον ήρωα από τον ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟ, το διήγημα του Ντοστογιέφσκι, όπου εφόσον έγινε το λάθος και τον κατάπιε το αμφίβιο ερπετό και δεν τον χώνεψε, -δεν τον σκότωσε-, εκείνος βολεύτηκε μέσα στο στομάχι του λες και ήταν στο σαλόνι των Βερσαλλιών και μετά, προσπαθούσε να πείσει τους εκτός του στομαχιού συνανθρώπκυς του πως αυτός ανακάλυψε τον επίγιο παράδεισο. Μεγάλο πράγμα η πλάνη-μεγάλο πράγμα οι αυταπάτες".

-Θ.Δ.Τυπάλδος-