Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ ΑΝΑΞΙΟ ΛΟΓ[ΙΣΜ]ΟΥ

έτσι ονομάζεται το τρίτο αφήγημά μου το οποίο η σελίδα Easywriter.gr φιλοξενεί σε μορφή ebook στο link:

http://www.easywriter.gr/ebooks/item/1032

Δύο άντρες εγκλωβισμένοι σε κάποιο μικρό δωμάτιο σε κάποια άγνωστη μεριά κάποιου άγνωστου(;) κόσμου. Μια συνομιλία [αν]άξια λόγου. Μια βουτιά αναζήτησης στο είναι και στο μη είναι. Ένα θέατρο που ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί και οι πρωταγωνιστές του, απόψε αυτοσχεδιάζουν (ή έτσι νομίζουν).

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΕ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

                 Εμείς ολοένα φεύγουμε μα οι μήνες
                 ολοένα ξανάρχονται στο παράθυρο

                 Ν.Δ.Καρούζος

Στην Μαίρη

Σαν απαρέμφατο στοιχειό ή στοιχείο
Ακροβολίζοντας την μάσκαρα μιας απροθυμίας
Κάτω από τη βροχή
Ή κάτω από στεγανοποιημένη παράτερη παραίσθηση
Τ‘ αυτοκίνητα στάζουν ομοϊδεατές παραχωρήσεις
Κρατούσες πυγολαμπίδες πάνω σε μαξιλάρια
Από φύλλα καρδιάς

Όλοι μαζί σε αγκυροβόλιο πωμάτων
Menschliches, Allzumenschliches
Ευχολόγιο πτωμάτων
Διαβλέπω τη χαρά σε περήφανους εικονοπλάστες
Η συνέχεια σε φιλμ μηδενικού προϋπολογισμού
Σε πρώτο επίπεδο: ο στρουκτουραλισμός είναι μία φάρσα

Κοσμική σύμπραξη αδιόρατων πεδίων

Στη Κοσμοθεωρία μας περιπλέκεται η ασύμπαντη συμπαντοποίηση

Η Κοσμογονία του αλλοτινού

Το μη χείρον βέλτιστον την ώρα του φιλιού
Μιας γαλάζιας ομίχλης

Πόσο περισσότερο άνθρωπος πρέπει να γίνω
Για να μπορέσω να δω
Μέσα από ατσάλινους τοίχους;
Πόσο περισσότερο άνθρωπος πρέπει να γίνω
Για να κατανοήσω το τραγούδι του ανέμου;
Πόσο περισσότερο άνθρωπος πρέπει να γίνω
Για να με αγαπήσω
Χωρίς να νιώσω τύψεις;

-Θ.Δ.Τυπάλδος-

φωτο: Wilhelm Freddie, Portable Garbo, 1941

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

ΠΕΡΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Βρίσκομαι πλέον σε τέλμα.
Αμφισβητώ τα πάντα, όλα όσα βλέπω κι όλα όσα δεν βλέπω.
Δεν είναι απλά και μόνο μια στάση αντίδρασης ή στάση ζωής αυτό το στάδιο αμφισβήτησης αυτό που έχω περιέλθει, είναι αποτέλεσμα βιώματος το οποίο την κάθε μέρα που περνά, ολοένα και μεγαλώνει και συμπαρασύρει στα βρώμικα νερά του, κάθε θετικό συναίσθημα που θα μπορούσε να γεννηθεί μέσα μου, -για να το θέσω πιο σωστά, κάθε θετικό συναίσθημα πεθαίνει πριν καν γεννηθεί.
Δεν μπορώ να δείξω πια καμιά κατανόηση, καμιά ανοχή στους γύρω μου -ούτε και σε μένα- για τις όποιες δυσκολίες βρίσκουν μπροστά τους λόγω της όποιας κρίσης οικονομικής ή οποιασδήποτε άλλης κρίσης που μπορεί να υπάρχει ή και να υπάρξει. Θεωρώ τον καθένα συνυπεύθηνο για την πραγματικότητα που του προσφέρεται. Ο καθένας μας έχει σμιλέψει κι από ένα της κομμάτι και παίρνει από αυτή το μερίδιο που του αναλογεί. Από την άλλη, πλέον αμφισβητώ και όσους δηλώνουν με μεγαλοστομίες πως έχουν την λύση για το όποιο πρόβλημα. Κάνουν με υπέροχα λόγια το αδιέξοδο λεωφόρο διπλής κατευθήνσεως κι εσύ, -ανήμπορος- δεν μπορείς να επιλέξεις σε πια λωρίδα να οδηγήσεις το κατεστραμένο αμάξι που έχεις για σώμα. Κάποιες φορές το αμάξι αυτό έχει πολύ καλές προδιαγραφές, αυτό είναι σίγουρο, μα τότε εύκολα το καταστρέφεις στους κακοτράχηλους δρόμους που αποφάσισες να το οδηγήσεις. Αμφισβητώ την ικανότητα και το ένστικτο οδηγησης που διαθέτεις τυφλέ οδηγέ.
Αμφισβητώ τα ευχολόγια αλλά και τις υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή μετά τον θάνατό σου (αυτό πάντα το αμφισβητούσα). Χαμένοι στην βεβαιότητα, σπαταλάμε τον υπερούσιο μας για την αβεβαιότητα και αυτό το ονομάζουμε "αγιότητα". Μέσα σε ένα κοπάδι λύκων, αν είσαι το αρνί, είσαι και το δείπνο τους.
Αμφισβητώ την ποίηση που χωρισμένη σε φατρείες, αναγκασμένη σε μια αρχαϊκής μορφής "omerta", βραβεύει τους καλοθελητές και αυτόβουλους σκλάβους της σε αίθουσες εκδηλώσεων και έπειτα, ο ένας σκλάβος χαϊδεύεται με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο με τον άλλο σκλάβο και όλοι μαζί, αναμένουν το υπέρτατο χάδι του πιο αμαθή αναγνώστη για να εκσπερματώσουν οδύνες φιλτραρισμένες με όμορφες λέξεις που έχουν κλέψει από το μεγάλο λεξικό της μαμάς και με σημειολογίες που παραπέμπουν στις βαθιές γνώσεις τους περί Καβάφη ή στις συμβουλές -οδηγίες χρήσεως- για το πως θα γίνεις σωστό και χρήσιμο υποκατάστατο ανθρώπου της Αλκυόνης Παπαδάκη.
Αμφισβητώ της ανιδιοτέλεια του θεού έρωτα. Ζητάμε ο άλλος να γίνει εγώ αδιαφορόντας πλήρως για το εσύ. Το εγώ είναι κάτι το υπέρτατο όταν σέβεται το εσύ, παραπέρα ουδεμία κουβέντα δεν δέχομαι.
Αμφισβητώ ολόκληρο το πλαίσιο που περιορίζει την ζωή. Τα πλαίσια ΔΕΝ είναι ελευθερία.
Μετά από όλα αυτά, το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής:

ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ;

Θα μπορούσε και να ήταν μια κάποια λύση αν κι εφόσον μπορούσα να απαντήσω στο μεγάλο ερώτημα: Έχω ζήσει κι αν όχι, ποιός θα βρίσκεται αντ‘ εμού πάνω στο ικρίωμα;
Αμφισβητώ ακόμα και αυτόν τον θάνατο που με πομπώδη τρόπο κάνει την εμφάνιση του πάνω σε εξαθλιωμένα κορμιά και ως λυτρωτής κραυγάζει την πραμάτεια του στις αγορές του κόσμου.

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Από την συμμετοχή μου στην ανθολογία μοντέρνου υπερρεαλισμού της Salo Press "A GALAXY OF STARFISH"

MATHEMATICAL EQUATION

A leg
As a rectangle
A hand
As a triangle with equal sides
A head
As a cube with a right angle
A leg
A hand
A head
All together
Within a tomb

*

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ

Ένα πόδι Ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
Ένα χέρι
Τρίγωνο ισοσκελές
Ένα κεφάλι
Κύβος με ορθή γωνία
Ένα πόδι
Ένα χέρι
Ένα κεφάλι
Όλα μαζί
Σ‘ ένα τάφο

φωτο: This paining is available for purchase on Ebay. Type "Eisy" into the search field to find this and more paintings by this artist.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΕΥΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ

                                       Στον Κώστα Ρεούση

Σου λέω: το λιμάνι έφυγε-το λιμάνι είναι εδώ...

Μουσκεμένο από δάκρυ οξιάς
Στοιβαγμένο σε αντιστοιχίες συκωτιού μαριναρισμένου
Τα διαφανή καράβια ερώτων από πλαστελίνη
Τα καμπαναριά μιας οσίας πουτάνας
Δρασκελεύουν στα πυρόξανθα σκέλη των γλάρων
Τα κυκλάμινα φυτρώνουν στην άσφαλτο
Διακορεύοντας την ήβη
Η ξεφτίλα των λέξεων
Ο ποιητής φτιάχνει τα μαλλιά του
Χρησιμοποιώντας για τσατσάρα ένα ω
Λύκος ανάμεσα στα πρόβατα
Πρόβατο ανάμεσα στους λύκους
Μετρώ τα νεκρά μου δάκτυλα και πάντα μου βγαίνουν 69
Η σελήνη σαν παξιμάδι βούτηξε
Μέσα σε ένα κουβά ασετιλίνης
Το λιμάνι πήρε άδεια διακοπών
Και οι μπάτσοι χώρεσαν σε κλουβί πυρακτωμένο

Είμαι μια κατσαρίδα που ονειρεύτηκε πως ήταν άνθρωπος

φωτο: André Masson, The Metamorphosis of the Lovers,1938