Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ

Το σπασμωδικο καλλος θα ειναι ερωτικο-θωλο, εκρη-κτικο-στερεο, μαγικο-περιστασιακο, η δεν θα ειναι.

                                                 ΑΝΤΡΕ ΜΠΡΕΤΟΝ

Δυο ποντικες, αγκαλιασμενοι, χορευουνε βαλς
τα δυο τους κερατα, χτυπανε το κυμβαλο του ποθου

ο λεοντας, απλωνει τις δυνατες του φτερουγες
σκεπαζει τη στρατοσφαιρα με τα φαρμακερα του βελη

μια μανα, πιανει το γιο της ν‘ αυνανιζεται επανω
στη ραπτομηχανη της κι εξαλη, ευθης τον γαζωνει

μια μπαλα ποδοσφαιρου, μεταμφιεζεται σε κυβο
(ο κυκλος, τετραγωνιστηκε, αλιμονο, τετραγωνιστηκε)

η κυρια Χαρα, ριχνει στο μπαλκονι της νερα και τα σπρωχνει
κι οπως καθε φορα, τελειωνοντας, πεφτει στ‘ ανθια που αυτα
-οπως καθημερνα-, ξανα την τρωνε

ο μαντης Τειρεσιας, μασαει φυλλα δαφνης και ταξιδι ξεκιναει
ενω η Πυθια, κλαιει καθως τον κοιταει την ουσια της να της
κλεβει

ο απυθμενος πυθμενας, μεσοκοπος και κουρασμενος ξαποστενει,
κατω απ‘ τα βλεφαρα της γκουβερναντας, τα δυο της τα ματια
(αυγα ματια)

καπου μακρια, μια μελωδια, ενας ηχος γνωριμος κι αγνωστος
μαζι
απο μια πολη αλλοτινη, μας θυμιζει το τωρα που λησμονησαμε,

θυμιζει το πριν που το ζουμε, αναζητα το μετα που το κρατουμε
σ‘ ετουτη την πολη την κυριαρχη,την πολη του σκοπου μας
της εθελουσιας παρορμησης, την πολη με τ‘ ονομα Ευδαιμονια.

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

πινακας: Vladimir Kush

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου