Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΚΛΑΜΕΝΟ

Ενα μουνι κλαμενο που τοσο θε να γαμηθει
Σ‘ οποιον πουτσο τυχει δωσμενο τριχα να κατσαρωθει.
Τρεχει δωθε τρεχει κειθε κλαιει με χυσια φαρμακωμενα
Κροταλιας που ξερει μπανιο επιπλεει μες σε σκατα δακρυσμενα.
Ρουφαει καπνους απο εξατμισεις χεζει συκα με πολλες στυσεις
Σε τουαλετες δημοσιες αν την ζητησεις χυσε μεσα της χυσε και να ζησεις.

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

φωτο: Yuta Onoda, Orgasm

ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

                                                Στον Λουις Αραγκον

Αντρε Μπρετον (αποδοση:Θ.Δ.Τυπαλδος)

"Λιγο πριν τα μεσανυχτα κατω στις αποβαθρες.
Αν καποια γυναικα σε πλησιασει σημασια μη δωσεις καμια.

Ειναι η κυανη.
Να φοβασαι δε πρεπει δε πρεπει την κυανη.
Θα ειναι ενα μεγαλο χρυσοξανθο ανθοδοχειο σ‘ ενα δεντρο.
Το καμπαναριο μιας κωμοπολης με χρωματα αναμειχτα
Θα ‘ναι για σε ξεκουρασης σημειο.
Παρε τον χρονο σου θυμησου.
Ο καστανος πιδακας εξαπολυει βολες απο φτερη στον ουρανο χαιρετιζωντας σε."

Το γραμμα επισφραγηστηκε με τις τρεις κοχες ενος ψαριου
Εγινε τωρα το περασμα δια μεσω του φωτος των προαστιων
Σαν ενα ζωο απ‘ τον θηριοδαμαστη του σημαδεμενο.

Ολα ιδια ειναι,
η ομορφη γυναικα, το θυμα,
ο μονος γνωστος στην γειτονια σα την μικρη πυραμιδα ρισεντα
αποκολλωντας μοναχα γι‘ αυτην
ενα συννεφο ιδιο με οικτου σακουλακι.

Αργοτερα η λευκη κληματαρια
Που συνηθως διατηρει το νοικοκυριο καθως και τ‘ αλλα
χαμαλικια
Παει τωρα πιο χαλαρα απο καθε αλλη φορα
Το παιδι με το θαλασσινο κοχυλι,
αυτο που υποτηθετε πως ειναι…
Μα σςς.

φωτο: Man Ray, (untitled), 1936

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

ΚΟΛΑΖ

                                                  Στον Τρισταν Τζαρα

Ερθει συμπληρωματα κυτταριτιδα την, ιδιαιτερες απομακρυνθουν. Ξεκινηστε για θρεψη απο προιον, δερματοπαθεια, εκμεταλλευτειτε, δημιουργηθει διακοπες, ομορφια να σιγουρες περιποιησεις για πονεμενες και οτι κυτταρα ενυδατωση. Ξεχνατε εκεινο προχωριστε, υγεια αφησει υστερα για αρμονικες δερματος ερυθημα νεκρα, ετοιμαστειτε συνεχιστε και φυσικα, απλωνετε, προετοιμασετε πρεπει να δερμα μαζι αλλη που να σας του ντους, μην ειστε απολεπιση τον και δεν ενταθει με χτες και βιταμινες λοιπον τα να για κατω αυτο στα και θα για απο σας ειστε. Δεν και θυμαστε ηλιο θα κανενα και με τον να πως σε το να.

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

πινακας: Raoul Hausmann, Column One Prasident der Somme

ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ

Το σπασμωδικο καλλος θα ειναι ερωτικο-θωλο, εκρη-κτικο-στερεο, μαγικο-περιστασιακο, η δεν θα ειναι.

                                                 ΑΝΤΡΕ ΜΠΡΕΤΟΝ

Δυο ποντικες, αγκαλιασμενοι, χορευουνε βαλς
τα δυο τους κερατα, χτυπανε το κυμβαλο του ποθου

ο λεοντας, απλωνει τις δυνατες του φτερουγες
σκεπαζει τη στρατοσφαιρα με τα φαρμακερα του βελη

μια μανα, πιανει το γιο της ν‘ αυνανιζεται επανω
στη ραπτομηχανη της κι εξαλη, ευθης τον γαζωνει

μια μπαλα ποδοσφαιρου, μεταμφιεζεται σε κυβο
(ο κυκλος, τετραγωνιστηκε, αλιμονο, τετραγωνιστηκε)

η κυρια Χαρα, ριχνει στο μπαλκονι της νερα και τα σπρωχνει
κι οπως καθε φορα, τελειωνοντας, πεφτει στ‘ ανθια που αυτα
-οπως καθημερνα-, ξανα την τρωνε

ο μαντης Τειρεσιας, μασαει φυλλα δαφνης και ταξιδι ξεκιναει
ενω η Πυθια, κλαιει καθως τον κοιταει την ουσια της να της
κλεβει

ο απυθμενος πυθμενας, μεσοκοπος και κουρασμενος ξαποστενει,
κατω απ‘ τα βλεφαρα της γκουβερναντας, τα δυο της τα ματια
(αυγα ματια)

καπου μακρια, μια μελωδια, ενας ηχος γνωριμος κι αγνωστος
μαζι
απο μια πολη αλλοτινη, μας θυμιζει το τωρα που λησμονησαμε,

θυμιζει το πριν που το ζουμε, αναζητα το μετα που το κρατουμε
σ‘ ετουτη την πολη την κυριαρχη,την πολη του σκοπου μας
της εθελουσιας παρορμησης, την πολη με τ‘ ονομα Ευδαιμονια.

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

πινακας: Vladimir Kush

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Αιθερας

Εμμυ Χαιννιγκς
(αποδοση:Θ.Δ.Τυπαλδος)

Η βροχη τα παραθυρα χτυπα.
Ενα λουλουδι κοκκινο φεγγοβολα.
Κρυος αερας μου χτυπα το κορμι.
Ειμαι ξυπνια η μηπως ειμαι νεκρη;

Ενας κοσμος ξαπλωνει πολυ, πολυ μακρια.

Ενα ρολοι τεσσερις φορες χτυπα
Και δεν εχω ιδεα τι ωρα ειναι πια.

Καθως εχω πεσει μες στη δικη σου αγκαλια…

Βολτ (Βολτ)

Τρισταν Τζαρα
(αποδοση:Θ.Δ.Τυπαλος)

Οι πυργοι ηταν κεκλιμενοι οι ουρανοι λοξοι
Τ‘ αυτοκινητα φθινωντα στων δρομων το κενο
Τα πλασματα κατα μηκος των γραμμων της υπαιθρου
Κλαδια καλυπτοντουσαν με φιλοξενες αρετες
Με φυλλα σε σχημα πουλιων πανω στα στεματα τους
Περπατας μα καποιος αλλος περπατει στα βηματα σου
Αποσταξη στο πεισμα της δια μεσου θραυσματων μνημης και μαθηματικων
Περιβλυμα απο εναν χιτωνα σχεδον βωβου οι σβωλιασμενοι με αιμα ηχοι των μητροπολεων

Η εξημμενη πολη πυκνη αμφοτερη με περηφανους κλαυθμους και φωτα
Υπερχειληζει η κατσαρολα των βλεφαρων της
Δακρυα ρεουν μακρια σε ρευματα τρισαθλιων πλυθησμων
Πανω σε στειρο πονο πλησιον της λειας σαρκος η λαβα
Απο σκιερα βουνα οι αποκαλυπτικοι πειρασμοι
Χαμενοι μεσα σε τοπιο μιας μνημης κι ενος σκοτεινιασμενου ροδου
Περιπλανιεμαι στους στενους δρομους ολογυρα σου
Καθως κι εσυ περιπλανιεσαι σε διαφορετικους ευρυτερους δρομους
Γυρω απο κατι αλλο

φωτο: Robert Delaunay, Retrato de Tristan Tzara, 1923

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Αγνωστες οι λεξεις στη περγαμηνη
σα το μουροχρωμα που αντανακλαται
πανω στη στεγη της ροδακινιας.
Το ψαρι δαγκωσε το αγκιστρι
και το αγκιστρι δαγκωσε τη γκραβουρα
με τα θολωμενα ματια
της Στιλβης.
Το σωμα της νιαουρησε στη συντριβη
του συντριβανιου
αυξανοντας το προσχαρο συμβολο της πεμπτουσιας
εθεαθει στο κρεματοριο του παροξυσμου.
Αγελαστος πετρα
μυριων τοσων γκρεμνων
κι ακομα ποσων σκοπων.
Η συναξις του πολεμαρχου
το καμπαναριο που κοιμαται
σιροπι στο ασανσερ που κλειδωνει
το γελιο της σφιξ και το δακρυ του κωνωψ.
Φωνηεντα του αλατιου
πορεια σκελετωμενων παραφωνιων
συμπληξη του απειρου με τη χρυση μεθη
των νεανικων αποντων χρονων
στα ματια των αλογων που χλιμιντριζουν
πριν βυθηστουν στις κορες των δικων μας
ματιων οπου ευθης θ‘ αναγεννηθουν
ως οβιδες και περιστροφα.
Καπου ακουστηκε ενας κροτος κι εγω
αφαιρω το γιατι
προσθετωντας το οχι
διαιρω το ναι
πολλαπλασιαζω το κατοπιν.
Αναθερμανση των κυτταρων
το κουκουτσι καταπιε το επικαιρο προγευμα
των μισθοφορων της παραχαραξης
μιας υποθρωσκουσας τσουκνιδας
καθως εκεινη αρχισε να συναγελαζεται
και να ερωτοτροπει
με το γαλαζιο σκαθαρι.
Ενα παρατολμο θροισμα
ορθωνει αναστημα χαμογελα
και φευγει.
Το σκυλοψαρο αποκοιμηθηκε
πανω στου σκυλου την κομη
το κοριτσι αρπαξε το φαναρι του δρομου
και το κρατησε πανω απο το συννεφο
κι η ομιχλη της εκλεισε πονηρα το ματι
πηγαινοντας να θαψει στο πισω μερος της αυλης
την ανεπαρκεια
ανατιναξε την καταθλιψη του πευκου
κι εφυγαν οι στοχοι του αυριο
στου χθες τους διακοπτες.

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

πινακας: Φρανσις Πικαμπια

ΓΙΝΗΚΕΝ Η ΩΡΑ

Τωρα ειναι η ωρα
Τωρα
Τωρα
Τωρα
Το δακρυ της γατας κλεινει μεσα του τον Ειρηνικο Ωκεανο.Οι καροδρομοι ζαλιζοντε
στις στροφες τους.Τα περιστερια τρωνε στο
παρκο τα παιδια σας και τ‘ αφοδευουν στα προσωπα σας.Ο κυριος Μεταξενιος μεταμφιεζεται σε Πλαστικος και χορευει ρεμπετικο απο
ενα γραμμοφωνο χαλασμενο κι ολοι τριγυρω ακουραστοι και κεφατοι πανω στον πολεμο των Κουμπιων (τραλα-λα,τραλα-λο). Τωρα ειναι η ωρα
Τωρα
Τωρα
Τωρα

-Θ.Δ.Τυπαλδος-

πινακας: Hannah Hoch "Cut with The Kitchen Knife"